Allahım Sana Sığınırım

  Sığınma, istiaze ve dua... Yaratan’la aramızda metafizik boyutta bir ilişki, bu olağanüstü bir şey. 

  Cenâb-ı Hâk Kendisine sığınanı yarı yolda bırakmaz; kul bile kendisine sığınanı bırakmazken. 

  ALLAHIM SANA SIĞINAMAMAKTAN SANA SIĞINIRIM. ÂMİN. 

Kimler Hidayetle Buluşur?

  Zikrin ardına düşen, gerçeğin ardına düşen, Yaratıcısına karşı saygılı olan kimseler hidayetle buluşmuşlardır.

  Ben gerçeği istiyorum, hidayet istiyorum diyen kimseler, hele hele bunun için Rabbine seslenen kimseler asla zayi edilmez. Tarihte de, şimdi de bu böyledir.

  Cenab-ı Hak kendisine saygıyla eğilen, sevgiyle bağlanan kimseleri hidayette muvaffak kılıyor. Hiç bir şekilde kendisine karşı zoraki bir bağ, zoraki eylemler istemiyor. Cenab-ı Hakk’a ancak içten gönüllü bir sevgiyle bağlananlar tutunabilir. 

  Allah azze ve celle ancak ve ancak muhlis olan, samimi olan, içi dışı bir olan kimselere hidayet eder. 

Prof. Dr. Halis Aydemir

Ailene Namazı Emret

  Cenâb-ı Hâkk’ın Kuran-ı Kerîm’de öğrettiği gibi salih bir şekilde yaşayıp, Allah’a sığınıp, orada güvenlik aramak varken; çocuklarımız için hayali bir kurgu oluşturuyoruz, sığ bir dünya kuruyoruz. “Bizler çocuklarımız için, çocuklarımız bizler için olacaklar ve onlara iyi bir gelecek bırakarak hayatı devredeceğiz.” diyoruz. 

Bu şeytanın neredeyse her insana yutturduğu basit bir bilmeceden ibaret. Bu kurgunun içinde Yüce Yaratıcı’nın her şeye kudretinin yettiği inancı yok. Bu kurgunun içinde, hayatın zorluklarla dolu olduğu, tedbirin kendi başımıza alınması gerektiği, Allah’a güvenerek olursa “İşin Allah’a kalmış, sokaklarda kalırsın, perişan olursun” biçiminde, arka planda tamamen seküler bir yaklaşım var!!!

  Tâhâ 132: “… ailene namaz kılmayı emret. Ve bunun üzerinde sabırlı bir şekilde dur.” 

Yani pes etme. 

“Bugün emrettim, yarınlarda emrettim ama kılmıyor, ben de yakasını bıraktım” diyorsun ama Cenâb-ı Hâk yakasını bırak, tamam yeter, diye emretmiyor. 

  Sen çocuklarına bir iyilik yapacaksan onları ateşten koru. Onu gerçekten korumak istiyorsan ona namazı emret.

 “20 yıldır her sabah kaldırmaya çalışıyorum ama kalkmıyor hocam ne yapacağım?” 

Öyleyse 21. Yılı da aynı şekilde geçireceksin. Ayette sana “Artık bırakabilirsin” demiyor. 

  Artık senin hanende değil, başka evde yaşıyorsa, bundan sonra sorumluluğun kalktı mı? Kalkmadı. 

Eğer Allah’ın elçisine (sav) bakarsan, namazda eğer Hz. Ali’yi görmediyse doğrudan Fâtıma’nın evine gider ve neden namaza kalkmadıklarını sorardı. Onların namazı konusunda bu denli sabırlı ve titiz bir bekçiydi; çünkü Yüce Yaratıcı’nın emri ortada. 

 Çocuğun namazı terk ettiği halde sen onla iyi olamazsın. Çocuğun namazı terk ettiğinde, sen onunla iyi isen, artık o senin hayatında 

Cenâb-ı Hâk ile yarışa başlamış demektir. Artık Cenab-ı Hakk’ın bir emri çocuk dolayısıyla yere düşmüş ve çocuğun hatrı Cenab-ı Hakk’ı dengelemektedir. “N’apalım, şimdilik idare ediyoruz.” demek bir ödündür, bu ödünün ileride neyi getireceği bilinmez. 

  Senin ailen hususunda birinci yükümlülüğün onlara namazı emretmek. “Ben sanıyordum ki birinci yükümlülüğüm akşam eve yiyecek götürmek” Hayır değil. “Biz senden rızk istemiyoruz; üstelik seni de biz rızıklandırıyoruz.” diyor ayeti kerime. Seni de biz yedirip giydiriyoruz. 

  Eğer bir baba ailede Allah’ın halifesi olmak istiyorsa, ailede Allah’ın sözünün temsilcisi olmak istiyorsa, o babanın sorumluluğu ailede namaz kılınmasını gözetmektir. 

  Şunu unutma sonuç müttakîlerin olacaktır. Bu düzeyde sakınma sahibi olan, hayatında Allah’ın buyruklarını öncelemiş olan, çocuğu namazı terk ettiğinde artık onunla problemli hale gelmiş “Sen Allah’la mesafelisin yavrum, ben de seninle mesafeliyim. Sen O’nunla arayı açtıkça benimle de böyle olacaksın” diyebilen. 

O çocuk bilecek ki “Babam bana karşı şuan soğuk çünkü ben Allah’a karşı soğuk duruyorum. Ben Allah’ın emrini yapmadıkça babam bana ısınamıyor. Çünkü ben babamın hayatında, eğer konu Allah’sa, bir hiçim.” 

  Çocuk bundan emin olduğu gün, biz o sınavdan geçmişiz demektir. 

Ama çocuk “Yok, babam bana canını verir. Ben namaz kılmasam da katlanır buna. Ben düğünümü içkili de yapsam katlanır. Babam dindar bir insandır ama çocuklarına çok düşkündür.” 

Çocuğun izlenim ve deneyimleri buysa; o zaman Yüce Yaratıcı’yı geride bırakan öne çıkmış bir “tanrıdan” söz ediyoruz demektir. Kendisi tanrı değil ama, buyrukları Yüce Yaratıcı’yı geride bıraktığı için Allah ona şerik diyor, ortağım diyor, haberimiz yok !!!

Prof. Dr. Halis Aydemir 

(Şûrâ Sûresi Tefsir Dersleri’nden)

Şûrâ Sûresi

https://youtube.com/playlist?list=PL470HxBGbzVAOGj3hechVBXmcm-uXpp27

İşte Teslimiyet!

“Ben işimi Allah’a havale ediyorum. Ya Rabbi hayatımdaki değişkenleri, hayrıma olacak şekilde değiştir."

  Bu dua kişinin ileriye dönük en muazzam talebi. İlla bir hususta inat etmek, Yüce Yaratıcı’nın meşietine karşı gelmek, yanlış olacaktır. 

 “Rabbim sen biliyorsun ben bilmiyorum. Ve senin gücüne, ilmine başvuruyorum. Güç de sende, bilgi de sende. Benim gücüm yetmez. Dolayısıyla ben şimdi diyorum ki; eğer falanca iş benim için daha hayırlı ve güzeldir diyorsan onu bana kolaylaştır, önümü aç. Taşlar denk gelsin, olaylar olacağı şekilde gelişsin. Ama benim dinim ve hayatım açısından beni olumsuz etkileyecekse onu benden uzaklaştır, sav benim başımdan. Hayır her neredeyse onu bana takdir et, beni onunla memnun et.”

  İşte bu Yüce Yaratıcı’nın meşietine kendini tamamen bırakış. İşte teslimiyet bu. Kulun İslam’ı an be an tatması bu. Koşulların değişkenliği bizim İslam’ı yaşamamız için birer araç. 

Prof. Dr. Halis AYDEMİR

Rabbimizin Muradı

  Rabbimizin bizi yaratmadaki muradı nedir? 

  Rabbimiz bizi bu hayatta hangimiz daha güzel davranacak onu ortaya çıkarmak için yarattı. Bütün bu imkanlarımızın gayesi bu. 

Bazılarımız Rabbimize saygılı, Rabbimizin kullarına saygılı , haddini bilir bir hayat yaşayacak, bazılarımız saygısız bir yaşam sürecek.

 Hepimiz bütün nimetlerden hesaba çekileceğiz! 

*Halis Aydemir*

Rabbimizin Rahmeti

O'NUN RAHMETİ RAHMETE TALİP OLANLARADIR!

  Allah azze ve cellenin rahmeti, O’na saygılı, O’nu olanca azametiyle kibriyasıyla tanıyan ve kendisi olanca küçüklüğüyle huzurda tevazuda bulunup yanlışlarından ötürü bağışlanma dileyen kimseleredir. Yoksa Cenab-ı Hakk’a diklenen, tenezzül edip huzuruna gelmeyen, Allah azze ve celle ile köprüleri atmış, kendi başına buyruk yaşayan, O’nun her vakit çağrısına kulak tıkayan, “Bunlar haram bunlar helal” dediklerini önemsemeyen kimselere Cenab-ı Hakk’ın rahmeti tersine döner. 

  O’nun rahmeti, rahmete talip olanlaradır. (Sen O’nu saymayarak yaşa, sonra da Allah çok affedicidir de. Öyle bir şey yok) Kulun haddini bilmesi gerekiyor, o zaman Cenabı Hakk’ın rahmeti, bereketi devreye girer. 

Prof. Dr. Halis AYDEMİR

Uçağa Binmeyerek Kaçamazsın

  Uçağa binmeyerek ölümden kaçamazsın; eğer öleceksen o uçak sen yeryüzünde yürürken de gelir senin evine düşer yine ölürsün. Yine uçak kazasında ölmüş sayılıyorsun. Uçak kazasıyla ölmekten korkuyorsan o zaman yerküreyi terk etmen lazım çünkü havadaki uçak sayısı korkunç, her an başına biri düşebilir. Eğer yöneten, her şeyi sevk ve idare eden Kudret’i tanımaz, O’na teslim olmak için adım atmaz isen, fobilerin de sıkıntıların da ve en önemlisi yalnızlığın da asla bitmez! 

Gençlerle Söyleşi-14’ten Kesitler

KONU: TESLİMİYET 

Bursa/24.Ocak.2020

https://www.youtube.com/live/qeyqxsoPA4A?feature=share

Prof. Dr. Halis AYDEMİR

Elhamdulillahi Ala Küllihal

   “Ya Rabbi! Bugün bir sıkıntı yaşattın bana. Asi mi olacağım diye beni yokluyorsun. Ben bunu hak ettiğimi yaşamadan önce de biliyordum. Sana bundan ötürü hamd ediyorum, kararına saygıyla yaklaşıyorum. Bu senin takdirin, hükmün. Elhamdulillahi ala külli hal” 

(Çünkü biz her halin Allah’tan olduğunu bilenlerdeniz.)

Beni Azlardan Eyle

   Ömer radıyallahu anh bir gün bir adamın şu duasını duymuş: “Allahım beni azlardan eyle.” 

  Nedenini sorduğunda adam, Kuran’a bir bak demiş, iyiler hep azınlık olan tarafta. Cenâb-ı Hâk diyor ki “Kullarımdan şükredenler çok azdır.” Ben de o azınlık tarafta olmak istiyorum. Kur'an’ın penceresinden baktığımızda çoğunluğun tarafı tehlikede, yanlış. Çoğunluğu iman etmiyor, akletmiyor. Müttakîler, muhlisler azınlıkta.

Prof. Dr. Halis AYDEMİR

Batı’nın “Gücü”

  Batı medeniyetleri pazusunu (gücünü, üstünlüğünü) hayata dair değerlerden çok, teknik alanlarda gösteriyor. Onun gölgesinde değerlerinin de üstün olduğu vehmini oluşturmak istiyor bizde. Kendi normlarını cilalı gösteriyor ve sanki bizim o normlara yetişmek gibi bir durumumuz oluşuyor. Biz peşlerinden koşup duruyoruz ama asıl onların bizi geçtiği taraf teknolojik taraf; değerler ve din değil. 

  Biz hayata dair yanımızı güçlendirirsek daha omuz hizasında bir medeniyet ile karşı karşıya geliriz. 

Yoksa bu tarafımız aksak olduğu sürece “Bak ben daha modernim” deyip duracaklar. Bazılarımız da diyecek ki “Aaa bak onlarınki doğru, öyleyse biz bizimkini onlarınkine uyarlamaya çalışalım” ve bir başkası diyecek ki “Biz yanlış anlamışız şimdiye kadar.” 

  İşte bu yetişme psikolojisiyle aşağıda kaldığımız bir süreç. Bizdeki bu psikoloji sürdükçe üstünlük hep onlarda kalacak.

*Prof. Dr. Halis Aydemir*